حدود  سه دهه پیش که  وارد عرصه فضای سبز شهری شدم ، هرسال با دستور العمل و  درس های آموزشی و توصیه های دستوری پیشکسوتان ، می آموختم که درختچه های گلدهنده ای مثل  یاس زرد و به ژاپنی را فقط و فقط باید پس از دوره گلدهی و تقریبا اواخر فروردین باید هرس کرد چرا که در غیر این صورت  جوانه هایی که بالقوه می توانند گلهای بهاری زیبایی را بوجود آورند ، با هرس اشتباه ما در زمستان  از بین رفته و چیزی از شاخه های مملو از شکوفه بهاری در این درختچه ها  باقی نمیماند . با این وجود ، اما هر سال شاهد ادامه روند اشتباه هرس زمستانه این دو درختچه هستیم .ودرنهایت کم شدن جلوه های شکوفه بهاری و نیز ضعیف و ضعیف تر شدن آنها . ریشه یابی این مشکل کار دشواری نیست .دلیلش هم یک عبارت ساده و تلخ است : چیرگی سلیقه بر تخصص . هر سال در ایام هرس و بیشتر در ایام استقبال از بهار شاخه هایی که همواره تخصص باعبانی بر ماندن آنها پافشاری می کند - با قیچی سلیقه و دیدگاههای زیبایی شناسی بریده می شود و رشد طبیعی و شاخسار وحشی این درختچه ها که اصلی ترین دلیل کاشتن و تربیت آنها در فضای سبز است ، قربانی نظر مدیران و طراحان می شود .و سرانجام به خاطر تکرار این هرس های نابجا و نابهنگام گیاه ضیف و ضعیف تر میشود تا جاییکه به بهانه بی ریخت شدن و نامناسب بودن حذف میشود . و این یعنی : نقض عرض. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل .